Oh majestic oak tree
you who saw my ancestors
working in this place
you who shade the birds
the hours when the sun is mid sky
you who with your continuous presence
remind us of the link between generations
give me today the strength
to turn my attention
to this space that environs me
and to recognise that I am
part of the whole
and that here someday
the next ones must find a land
that will enable them
to continue
Ω μεγαλοπρεπή δρυ
εσύ που είδες τους προγόνους μου
να εργάζονται σε αυτόν τον τόπο
εσύ που σκιάζεις τα πουλιά
τις ώρες που ο ήλιος μεσουρανεί
εσύ που με την διαρκή παρουσία σου
μας θυμίζεις την σύνδεση των γενεών
δώσε μου σήμερα την δύναμη
να στρέψω την προσοχή μου
στον χώρο αυτό που με περιβάλλει
και να αναγνωρίσω πως εγώ είμαι
μέρος του όλου
και πως εδώ κάποτε
θα πρέπει οι επόμενοι να βρουν μιαν γη
που θα τους δίνει την δυνατότητα
να συνεχίσουν